Şimdi okullu olduk...

Bugün Gigi okula başladı. Bu cümleyi yazmak o kadar keyifli ki anlatamam. Ben okulu çok severdim ve öğrenim hayatım boyunca hep isteyerek, şevkle okula gittim. İnşallah kızım da aynı şekilde sever ve başarılı olur.

Neden bu kadar geç derseniz, evimize yakın bir Kız Meslek Lisesi var. Çocuk Gelişim Bölümü için bu sene MEB orada anasınıfı açmaya karar vermiş, öğretmen ataması yeni yapıldığı için bekledik. Gigi resmen kayıtlı oldu, 295 sınıf numarası ile kendisi gibi 8 arkadaşı ile bugün başladı.

Bir süredir oldukça heyecanlıydı zaten. Sürekli sorular soruyordu, sabah babası ile gittik, bahçede kız öğrenciler vardı, Tekstil Bölümünde okuyun bir kız Gigi'ye "sana elbise dikeceğim" dedi. Hepsi çocukların etrafındalar zaten. Öğretmeni genç, güleryüzlü bir kadın, sınıfa her hafta Çocuk Gelişimi Bölümünden 2 abla gelecek, neredeyse bire bir ilgilenecekler bizimkilerle.

09.00 - 13.00 arasında gidecek, bizim servis sorunumuz vardı, tüm anne babalar kendileri getirip alabiliyorlar ama bizim için imkansız, bu nedenle neredeyse geri alacaktık Gigi'yi. Servisi yapan firma yetkilisi ben her gün ufak araba ile gelip alırım, öğlen de bırakırım dedi. Zaten ev 3 km uzakta, ayrıca siteden başka çocuklar da okula gidebilir, bu durumda servis ücretini de paylaşabiliriz (şu anda biraz yüksek tabii). Ama okul ücreti yok denecek kadar az, o nedenle sorun olmayacak.

Sınıftaki tüm eşyalar, oyuncaklar yeni, tuvaletler çok güzel. Okulun bir bölümü sadece çocuklara ayrılmış ve onlara göre yapılmış. Yeni bir okul, İnşaat Mühendisi bir baba genç yaşta ölen oğlu için yaptırmış.

Öğretmen bizden kırtasiye istedi, liste verdi. Ayrıca her gün bir veli çocuklara yiyecek gönderecek. Mesela ben Cuma günü sigara böreği yapıp meyve suyu ve meyve ile göndereceğim. İleride öğretmen herkesten para toplayıp burada yaptırırız dedi. (Uygulama okulu olduğundan mutfağı var, zaten çocuklar ara öğün yiyecekler.) Poğaça, kek, börek gibi şeyler yapılacak. Diğer velilerle tanıştım. Hepsi çok iyiler, sınıfta ise 5 kız, 4 erkek çocuk olacaklar şimdilik.

Biz dışarıda beklerken Gigi bize bakmadı bile. Oyuncaklara dalmıştı. Bir ara gidip sınıfın penceresinden baktım, ablalarıyla masada oyun oynuyordu. Bu hafta içinde renkli dolapları, sınıf perdeleri ve diğer eksikleri de tamamlayacaklarmış.

Bugün çıkış saatine kadar tutmadı öğretmen, Gigi çıkarken "anne, nolur biraz daha kalalım" diyordu:) Eve gelirken de "baba, yarın erken uyan tamam mı?" dedi. Yarın da Dolphin götürecek, sonra servisi başlayacak inşallah.

Bu da ayrı bir mutlulukmuş meğer. Kalbim pır pır gitmiştim okula, sevinerek çıktım. Darısı tüm anne babaların başına diyorum.

Hafta sonu yazısı gümbürtüye gitti tabii ama kısacık anlatayım. Çok güzel bir 2 gün geçirdik. Cumartesi gündüz pazara gidip köylü bir aileden hormonsuz salatalık, domates biber aldım (neredeyse altın muamelesi yapıyorum, koklaya koklaya yiyorum inanın, böyle bir tat ve koku olamaz. Resmen plastik yiyormuşuz daha önce). Akşam da arkadaşımıza gittik yemeğe. 3 aile, çocuklar, güzel bir akşamdı. Dün ise Anadolu Hisarına gittik, biraz Boğaz havası alıp Çengelköy'den çinekop alarak evde salatayla ziyafet çektik kendimize. Akşam Berfuşlar geldi, Gigi deliler gibi oynadı.



Cep telefonu ile dün çektiğim resim.



Oğlan sabah biz çıktıktan sonra ağlamış, "anne, baba, aba" diye. Sonra benim kırmızı hırkamı askıdan alıp koklaya koklaya uyumuş. Arife uyuduktan sonra almaya çalıştım ama vermedi dedi. Ben eve gelince uyuyordu, uyanınca ne yaptı diye aradım, abasıyla oynamış, keyfi yerine gelmiş.